Lakhisarai is een mooie en belangrijke plaats in de staat van Bihar. District van Lakhisarai werd gevestigd op 3 van Juli 1994. Alvorens in bestaan als nieuw district te komen, was Lakhisarai een onderverdeling binnen District Munger. Historici op basis van analyse van bewijsmateriaal worden gevestigd, dat deze plaats een befaamd godsdienstig centrum voor Hindus tijdens de periode van Vriend die was. De heerser van die tijd was dierbaar van het maken van Tempels en andere godsdienstige vlekken. Het is één van de redenen dat er zo vele tempels en andere godsdienstige plaatsen binnen dit gebied zijn. Sommige significante tempels en godsdienstige vlekken binnen het district zijn Ashokdham, Bhagwati Mandir van Barahiya, Sringi Rishi, Jalappa Asthan, Abhainath Asthan op Abhaipur Bergen, Maharani Asthan van Abhaipur, Govindbaba Asthan (Mandap) Rampur en Durga Asthan Lakhisarai enz.

Het district behandelt een gebied van ongeveer 129397 Hectaren, geografisch, ligt tussen 25o aan 25o 20' noorderbreedte en 85o 55' aan 86o 25' het oostenlengte. Het district kan in drie delen worden verdeeld namelijk (i) Heuvelig de klapgebied van de gebieds(ii) Vloed en (ii) Duidelijk gebied. Het heuvelige gebied bestaat uit van heuvelreeksen en rotsen zoals Kachhua heuvels, bergen Kajra tot Bergen Abhaipur en Jaynagar met inbegrip van bosgebied. Bijna geheel van blok Pipariya en één of ander deel van Barahiya wordt beschouwd als gebied van de vloedklap. Dit die gebied blijft bijna in regenachtig seizoen is verdronken. Maar voor zover de cultuur en de landbouw betroffen zijn wordt dit gebied genoemd de voorraad van voedselKorrels. De rest van het deel behalve het gebied van de Heuvelige en vloedklap is duidelijk gebied met volledig groen en cultiveerbaar land.

Lakhisarai is begrensd door Munger, Sheikhpura, Begusarai en Patna in het Oosten, het Zuiden, het Westen en respectievelijk het Noorden.

De mensen van Lakhisarai waren altijd in de schijnwerper, of het is de strijd voor vrijheid of beweging voor de vrijheid van vrouwen met inbegrip van J.P. Beweging of beweging voor het onderwijs van vrouwen of bestrijding van analfabetisme. De mensen van Lakhisarai volgden altijd Gandhi Jee, Dr. Rajendra Prasad, Dr. Ram Manohar Lohiya, Pandit Nehru, Jayprakash Narayana, Indira Gandhi en dergelijke andere leiders.           

De mensen houden van Pandit Karyanand Sharma, Rajeshwar Singh, Srikrishna Singh, Yadubansa Singh, Smt. Udya Devi, Dr. Kumar Vimal en veel meer heeft Lakhisarai helpen een gebied in geschiedenis in alle gangen van het leven uithakken.

De mensen van Lakhisarai zijn schuldig aan de vrijheidsvechters die hun leven voor Vaderland martyred.

De leiding en de lijnlijn van de spoorweg en NH 80 pas door het districtshoofdkwartier, die de weg voor zijn ontwikkeling banen. De hoofdlijn van de spoorweg en lijnlijn dwars elkaar bij Verbinding Kiul.

Klimaat van Lakhisarai    

Het klimaat van het district is enigszins extreem in aard, d.w.z., vrij heet tijdens de zomer en vrij koud tijdens de winter. Januari is de koudste maand wanneer de gemiddelde minimumtemperatuur op ongeveer 4oC neerkomt. De temperatuur begint vanaf Maart toe te nemen en bereikt zijn piek in Mei wanneer het kwik over 45oC raakt. De regen begint ooit in midden van juni en duurt tot midden van september. Het district krijgt oostelijke winden vanaf Juni aan September, en vanaf Oktober aan het omgekeerd van de de windrichting van Mei. De maximum regens komen tijdens de maanden van Juli en Augustus (289 mm) voor. Soms komen de de winterregens in januari-Februari voor.

Rivier en Vijvers van Lakhisarai        

De Ganges, Kiul en Harohar zijn de belangrijkste drie rivieren die door het district vloeien. De Ganges bevestigt de noordoostelijke grens, terwijl Harohar Diyara reigon van de andere delen van het district scheidt en de rivier Kiul bijna het gehele district halveert. wegens deze rivieren is het district van Lakhisarai goed in cultuur en bos. Deze rivieren verlenen welvaart aan de mensen en spelen een belangrijke rol in het maken van dit district significant en uniek. De rivier Kiul ook, door hoogste kwaliteit van zand te deponeren, speelt een belangrijke rol in de economie van het district en leidt tot een kans ook van werkgelegenheid.

Oude Lakhisarai werd ook gekend voor zijn tweeënvijftig vijvers, zijn weinigen van hen nog in frequent gebruik. Wat van hen zijn Ashtaghatti, Sansar Pokher, Ojhba Pokher, Sonia Pokher enz. Deze vijvers werden gebruikt als watercontainer voor landbouw evenals voor het baden. Andere belangrijke historische en godsdienstige plaatsen zijn Surajgarha, Khetriyakund, Rajauna Balgudar, Nauma Barahiya enz.  

Bos van Lakhisarai    

De alluviale vlakte die zich tot de uitlopers van waaiers Lakhisarai uitbreiden is uitgebreid gecultiveerd. De rijst, tarwe, impulsen is de belangrijkste gewassen en het gebied is gestippeld met bamboemassa's en mangoboomgaarden. De bossen in de heuvels Lakhisarai worden gevonden hebben aan het onkritische felling van bomen in het recente verleden dat geleden. Het plateau is over het algemeen behandeld met lange grassen, namelijk Kush en khas. De bomen van het zout van slechte kwaliteit en de enorme rek van bamboe worden ook gevonden. Het brandhout, het blad Tendu en Chiraunji zijn de belangrijke bosproducten.

Het aantal fauna en spelvogels is onderaan aanzienlijk met de verhoging op het gebied van cultuur gepast gegaan om in irrigatiefaciliteiten te stijgen.

Irrigatie van Lakhisarai       

De belangrijkste natuurlijke watervoorraden zijn rivieren, fonteinen, Kanalen en regendaling. Geplande irrigational. de faciliteiten binnen het district volstaan niet. Er zijn slechts twee irrigatiesystemen, de minder belangrijke irrigatie Kiul en Dam van Shringi Rishi die minder dan 10 percent van het totale cultiveerbare landgebied van district irrigeren. De landbouwers hangen of van aard of privé irrigationalsystemen d.w.z. de Pomp van de Hand, Boring, Lokale wateropslag of van Vijvers voor irrigatie van hun gebieden af.

Gewassen van Lakhisarai

            De agroclimatic voorwaarde van het district keurt de aanplanting van diverse gewassen goed. De padie, Tarwe, Maïs is de belangrijkste graangewassengewassen van het district. De verschillende bebouwende patronen worden goedgekeurd door de landbouwers op verschillende gebieden. Op gebied Taal bezetten de impulsen zoals Gram en Masoor maximumgebied, terwijl in Ganga gebiedTarwe, Maïs, Mosterd, Erwt, de Groene Groenten de belangrijkste gewassen zijn. In Heuvelig gebied en andere delen van het district is de Padie het belangrijkste gewas. Op weinig gebieden zijn de Aardappel en de Ui ook gecultiveerd. Het opbrengstpercentage (Centenaar/hect.) verschillende gewassen is als volgt: - De tarwe, (op geïrrigeerd gebied 30-35, op Onbesproeid gebied 15-20) het Gram van de Padie (35-40) (20-22), Maïs (Rabi 60-62, Khariff 40-45), beïnvloede Lang) van de Mosterd Masoor van de Erwt (15-20) (18-20) Arhar (20-25 (10-12) Vloed en gebieden Ganga meestal in regenachtig seizoen en in dit gebied Rabi is het belangrijkste gewas. Het bebouwende patroon in het district is (a) de aardappel-Ui van de Padie van de Tarwe van de Padie (b) (c) het maïs-tarwe-Groene plantaardige (d) Gram Sarso.There een goed werkingsgebied voor wetenschappelijk en omwenteling van gewassen voor hogere opbrengst is.

Mijnen en Mineralen van Lakhisarai

De hoogste kwaliteit van zand en de stenen worden gevonden in dit district. De Rivier van Kiul is een eeuwigdurende bron van zand. Honderden vrachtwagens dragen dagelijks zand. Het carting van het zand werkt en de voertuigen hangen van het af voor hun levensonderhoud. De stenen worden gevonden meestal in Wildernissen van Abhaipur en Kajra. De stenen maalmachine werkt, hangen de kleine spaandersmakers van hen af. Er is een behoefte van Zuivelinstallaties aan betere productie van melk.

Industrialisatie van Lakhisarai      

Het district is nauwelijks geïndustrialiseerdi. In van het de stadsijzer van het District Lakhisarai de de staafindustrie, privé rijstfabrikanten, fabrieken Sindur, wordt de industrie van insecticidemanfacture ontwikkeld op kleinschalig. Dichtbij N.H. 80 en gebied Ganga, wordt de melk die dorpen produceren gevonden.

De Faciliteiten van het vervoer van Lakhisarai

Fundamenteel hangen de mensen van district Lakhisarai van Spoorweg en Rijwegen voor vervoer en mededeling af. N.H. 80 steekt ongeveer 75 km over. in noordelijk deel van het district door Barahiya, Lakhisarai en Surajgarha.  60% de dorpen zijn verbonden met metaalWeg. De leiding van de spoorweg en de lijnlijn gaan door het districtshoofdkwartier over. De hoofdlijn van de spoorweg en lijnlijn dwars elkaar bij Verbinding Kiul

Handel van Lakhisarai 

Lakhisarai is één van het beste handelscentrum in Bihar. Veel punten die hier worden verhandeld. Banarasi Sari, Zijde, Kaleen, Dari en Landbouw produceert is de belangrijkste artikelen, die in en uit het district worden verhandeld.

Elektriciteit en Energie van Lakhisarai        

Geen elektrische centrale is daar in Lakhisarai. De krachtcentrale NTPC wordt geconstrueerd in Barh die bij een afstand van 50-60 Kms het district van vormLakhisarai is. De mogelijkheid om zonne-energie te onttrekken is ook groot in het district.

RAJAUNA    

Rajauna is een dorp binnen het gemeentelijke gebied van Lakhisarai en is over 4kms van Hoofdkwartier Lakhisarai. Huen Tsang beschreef deze plaats Rajauna aangezien een belangrijke plaats voor Boeddhisten en er sommige Wiskunde van Boedha waren. Deze plaats was het kapitaal van Indradaman, die de laatste keizer van Vrienden was. Rajauna had een glorierijk verleden, volgens de ruïnes en het bewijsmateriaal vond daar. Ashok dham is ook gesitueerd nereby dorp Rajauna. Ashok Dham is gekend voor unieke die Shivling van zwarte steen wordt gemaakt, die in grootte reusachtig is.

KABAIYA      

Kabaiya is een afdeling binnen Gemeente Lakhisaai dichtbij Heuvels Janagar. Onder Algemene Kaningham, werd de uitgraving uitgevoerd op de plaats van Kabaiya waarin de ruïnes van gebouwen, zegels, gouden muntstukken enz. werden gevonden. De historici op basis van materialen in Kabaiya worden gevonden, zeiden dat deze plaats in oude tijd tijdens periode tussen negende en tiende eeuw die significant was.

NONGARH  

Nongarh is over 10kms van Lakhisarai en is gesitueerd binnen het Blok van Ramgarh Chowk. Tijdens uitgraving van standbeeld Nongarh van god en godinnen van zand wordt gemaakt buigen de steen en sommigen werden gevonden dat erop wijst dat deze plaats ook belangrijk en een glorierijk centrum van beschaving en cultuur in oudheid die was.

BARAHIYA  

Barahiya is een kleine stad gelegen aan de bank van Uttar Vahini Ganga en is het noorden 15kms aan Lakhisarai. Belangrijke die plaatsen zoals de Tempel van de Mens Bagwati van Tripur Sundari algemeen als Maharani Asthan wordt bekend, die de hoogste tempel van Bihar is. Maharani Asthan van Barahiya is een zeer belangrijke tempel van Hindoes. Hindus van het gebied gelooft Maharani om de krachtigste godin te zijn en groot geloof te hebben. Barahiya wordt ook van belang geacht voor het hebben van het noorden het stromen Ganga en de mensen nemen heilige onderdompeling daarin. Volgens de crematie van het Geloof op de bank van het noorden het stromen brengt Gange Moksha aan de mensen.

SHRINGIRISHI        

Shringirishi is een mooie natuurlijke plaats, die een mooie tempel van Lord Shiva op berg hebben dichtbij Jalappa Asthan. Het is een belangrijke plaats voor Hindus evenals een plaats van natuurlijk belang. Sringi Rishi is een mooie plaats met de zacht waterlente en hoogtepunt die van groen en rotsen, deze plaats gedenkwaardig een maken. Op Shivratri en Makar Sankranti het grote wordt verzamelen zich hier gezien. De dam van Rishi van Shringi is dichtbij door de tempel met hoogtepunt van blauw water. Het roeien in de dam is een goede ervaring en legt bezoek aan deze gedenkwaardige plaats af,

Één van de pieken van de groep Kharagpur heuvels, 20 die mijlen aan het zuidwesten van Munger wordt in district Lakhisarai van Munger Commissionary zo wordt gesitueerd gesitueerd die. De heuvel wordt genoemd na beroemde Rishya Sringa van Ramayana, die een yajnaoffer bij de instantie van koning Dasharatha uitvoerde opdat de laatstgenoemden nakomelingen zouden kunnen hebben. Het is een veel gefrequenteerde plaats van bedevaart vooral op de dag Sivaratri in Februari. Er is de lente hier in een kloof onder de heuvels, welke kwesties in zes of zeven plaatsen van onderaan een hoge klip van kwartsiet en vormen aanzienlijke stroom lagere beneden. Een klein reservoir is geconstrueerd bij de voet van de klip, en gebruikt voor het baden. Het wordt verondersteld om wonderbare eigenschappen te hebben het verhaal dat die whoever in het, hetzij zijn gaat het kind of de volwassene, plotseling of lang, de water slechts taille diep vinden. 

Het water is nauwelijks lauw; kolonel Waddell registreerde 90.50 in Januari van 1890, terwijl M.V.H.Jackson de temperatuur om 86.7 `F in Maart en 87.1 `F in Oktober 1909 vond te zijn. Er is ook een tempel gewijd aan Mahadeo, een kleine vierkante structuur ongeveer 15 voet hoog, met een piramide over het. Het wordt gezegd in de jaren '30 door een Marwari gebouwd te zijn, waaraan de kinderen geboren waren nadat hij hier had aanbeden. Het embleem van deity in de tempel wordt is een gewone die linga van Banaras wordt gebracht vastgelegd die. Een andere lingabuitenkant wordt gezegd om het oorspronkelijk aanbeden beeld geweest te zijn. Verscheidene jaren geleden gaat het verhaal; een gekke mens verwijderde het uit de tempel en wierp het in een stroom, en het werd ontdekt slechts na een lang onderzoek. Dichtbij het is een vrouwelijk cijfer, ongeveer vier voet hoog, gesneden in hulp die op zwarte steen, in haar handen twee lange bloemen houden die steun aan twee kleine olifanten geven. De kleinere vrouwelijke die cijfers, op het zelfde blok worden gesneden, bevinden zich aan beide kanten bij de twee lagere hoeken van het grotere beeld. Deze beelden zijn waarschijnlijk Boeddhistisch maar nu door Hindus, het grotere beeld als Parvati, de kleinere als Gaura en Sandhya aanbeden. Algemene Cunningham verklaart dat hij verscheidene Boeddhistische cijfers hier vond, zowel als Brahmanical en twee inschrijvingen, één waarvan Boeddhistisch was. De tempel is ongeveer zes mijlen van Station Kajra, maar is gemakkelijker toegankelijk van Station Mananpur. Acht mijlen aan het zuidwesten. Een ideale plaats voor wandeling of picknick maar zelden gebruikt.

ABHINATH ASTHAN         

Abhainath Asthan is een mooie plaats op de bovenkant van de berg van Abhaipur. Er is een tempel van een Baba Abhainath van Heilige namelijk. De naam van het dorp Abhaipur evenals Station Abhaipur wordt genoemd na de naam van Baba Abhainath. Baba van Abainath was een kosmische heilige en beschermde altijd de mensen van dit gebied tegen alle gevaren en ziekten. De mensen hebben groot geloof in Baba. Amrasani is een mooie picknickvlek, dichtbij dit Abainath Asthan. In Amrasani zijn er de mooie zachte waterlente, bergen en rotsen en bos met volledig groen. Op IST van Januari en 14de Junuary groot nr van mensen kom en geniet van deze plaats en neem bad in de lente. De beroemde leirotsen worden hier gevonden, voor het maken van leien voor kinderen en plaat voor huisbouw. De mensen kunnen de stroom van water zien het stromen voor zeer korte afstand opspringen dan het magisch verdwijnt.

BHAGWATI ASTHAN        

Bhagwati Asthan van Abhaipur is een belangrijke die tempel van Maa Bhagwati bij de uitloper van berg Abhaipurvillage wordt gesitueerd. Deze godin is ook genoemd geworden Bisharidevi d.w.z. godin van slangen. De lokale mensen beweren dat geen mensen die slangebeet hebben leeg van darbar van Mahari of Bhagwati terugkeren. Op de vooravond van Nag Panchami komt een groot nr van mensen hier om de godin te aanbidden en een blik van Nagdevta te hebben en „doodh lava“ aan te bieden aan Nagdevta.